ดาบไทย

ดาบไทย





หอกและทวน

หอกและทวน

อาวุธฟันแทง

     ได้แก่ ดาบ หอก ทวน ง้าว ใช้สำหรับการรบระยะประชิดตัว เป็นอาวุธประจำตัวทหาร ในสมัยประวัติศาสตร์ ใช้ตามความถนัดมือของตน


ดาบ

     เป็นอาวุธที่ใช้รบในระยะประชิดตัว ดาบไทยมีอยู่ด้วยกัน 4 แบบคือ ดาบหัวบัว ดาบหัวตัด ดาบหัวปลาหลด ดาบหัวปลาซิว มีลักษณะแตกต่างกันตามตำแหน่งและฐานะ ของผู้ใช้ในประเทศไทยมีการใช้ดาบในการรบตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นต้นมา อานุภาพของดาบอยู่ที่กำลังของผู้ใช้เป็นสำคัญ ดาบมีส่วนประกอบสำคัญ คือ ตัวดาบ กระบังดาบ ด้ามดาบ


หอก

     เป็นอาวุธที่ใช้รบในระยะประชิดตัวอีกแบบหนึ่งมี 2 ชนิด คือ หอกมีกระบังและไม่มี กระบัง มีความยาวตั้งแต่ 2 เมตร ขึ้นไป หอกมีหลายชนิดได้แก่ หอกซัด หอกใบพาย หอกใบข้าว


ทวน

     เป็นอาวุธยาวใช้สำหรับทหารม้า มีลักษณะคล้ายหอก ไม่มีกระบัง แต่มีภู่ขนสัตว์ จามรี ผูกไว้เป็นพวงตรงคอทวน

ง้าวและของ้าว


     อาวุธทั้งสองชนิดนี้เป็นอาวุธประเภทเดียวกัน แต่แตกต่างกันตรงที่ของ้าวจะมีขอ สำหรับสับช้างติดอยู่บนตัวง้าว ส่วนใหญ่การใช้อาวุธชนิดนี้ มักใช้ในการรบบนหลังช้าง








อาวุธโบราณของไทย | อาวุธยิง | อาวุธฟันแทง | เครื่องป้องกันอาวุธ
โฮมเพจ | นิทรรศการ | เครื่องถ้วยเบญรงค์และลายน้ำทอง | เครื่องปั้นดินเผาโบราณของไทย | เงินตราโบราณของไทย


สงวนลิขสิทธิ์@ พ.ศ.2551-2555  http://www.wangdermpalace.org
มูลนิธิอนุรักษ์โบราณสถานในพระราชวังเดิม

กองบัญชาการกองทัพเรือ